"Adam Bede" - recenzja powieści

     

    Adam Bede autorstwa George Eliot to powieść debiutancka. Autorka wykazała się tu ogromną dojrzałością pisarską i literacką. W umiejętny sposób wykreowała świat wiejskiej Anglii u schyłku XVIII wieku. Wnikliwie zbudowała psychologiczne obrazy postaci, uwzględniając ich cały bagaż emocjonalnych doświadczeń oraz realistycznych relacji społecznych.

    Adama Bede to tytułowy bohater książki. To uczciwy cieśla, który zakochuje się w niejakiej Hetty Sorrel. Jest ona piękną kobietą, ale też niestety niezwykle próżną. Na horyzoncie - dla równowagi - pojawia się również Dinah Morris - skromna i mądra kaznodziejka. 

    Między trojgiem bohaterów zachodzą relacje, które są niesamowicie rozbieżne. Powstaje więc dramat moralny, który wymyka się poza ramy znajomości Adama, Hetty i Dinach. Co z tego wynika? Jak potoczyły się losy uczucia Adama i w jakim kierunku ulokował swą miłość?

     George Eliot prowadzi fabułę klasycznie, powoli. Nie pomija opisów, a nawet traktuje je dość szczegółowo. Narracja taka pozwala czytelnikowi zorientować się w każdym aspekcie i na każdej płaszczyźnie powieści. Do tego autorka zostawia mnóstwo przestrzeni na subiektywną ocenę zachowania bohaterów i na własną refleksję.

Polecam! A Wydawnictwu MG dziękuję za egzemplarz recenzyjny.

Powrót na Zielone Wzgórze

     

     Dziś zapraszam na recenzję książki znanej każdemu uczniowi... Ja do tej powieści wracam po latach. Czy mój odbiór się zmienił? Sprawdzę.

    Ania z Zielonego Wzgórza Lucy Maud Mongomery, to zdecydowana klasyka literatury dziecięcej i młodzieżowej. Tym razem w bogatszej, ilustrowanej wersji od Wydawnictwa MG.

"Sodoma i Gomora" - Marcel Proust / recenzja

    

    Sodoma i Gomora to czwarty tom cyklu pt. W poszukiwaniu straconego czasu. Tak, jak cały cykl, tak też Sodoma i Gomora stanowi niby-autobiografię Prousta. Z tym, że w niniejszej części , czytelnik jeszcze bardziej zagłębia się w świat pozorów: pozornych marzeń, pozornych zachowań i relacji społecznych. I przede wszystkim pozorności przemijającego czasu. 

    Wśród tej masy pozorów ukryte jest dwudziestowieczne spojrzenie na hipokryzję i zakłamanie francuskiej burżuazji. 

    Autor fachowo "rozciąga" czas, by dać czytelnikowi możliwość odnalezienie się w sensie treści. Przez ten zabieg, pokazuje również, że to, co ważne, bywa często przemilczane, ukryte, zepchnięte na odległy plan, ewentualnie "szeptane" po kryjomu. 

    Sodoma i Gomora to lektura z pewnością wymagająca, lecz też ogromnie satysfakcjonująca dla czytelnika, który podejmie próbę i odwagę, by pochylić się nad tym dziełem. 

    Dziękuje Wydawnictwu MG za egzemplarz w ramach współpracy i odsyłam do zapoznania się z całym cyklem - W poszukiwaniu straconego czasu.

"Trzynaście opowieści" Ksawerego Pruszyńskiego - recenzja

   

    "Trzynaście opowieści" to zbiór trzynastu opowiadań na temat doli polskich żołnierzy podczas II wojny światowej- na Zachodzie.

    Sam autor to korespondent wojenny, więc swoją publikację przedstawił bardzo autentycznie, ale jednocześnie z miejscem na emocje, refleksje i przemyślenia odbiorców.

"Sanatorium pod klepsydrą" - recenzja

     

     Dziś klasycznie - Sanatorium pod klepsydrą Brunona Schulza. Jest to propozycja zdecydowanie wymagająca. Kto zna styl Schulza, ten wie, o czym mowa. Mamy tu bowiem połączenie stylu literackiego, profesjonalnego z osobistą refleksją i interpretacją.

    B. Schulz zaprasza czytelnika do swoich wspomnień z dzieciństwa. Tak, jak w przypadku Sklepów cynamonowych tu też wyłania nam się obraz świata surrealistycznego. Świata, w którym czas płynie wolno, a sen i jawa zacierają się w swych granicach w poetycki sposób.

    Zrozumiałe jest więc, że lektura ta wymaga skupienia, aby razem z autorem poukładać na nowo, rozpadającą się rzeczywistość, czasami nawet błądząc w labiryncie wspomnień autora.

Tajemniczy skarb Dolnego Śląska - recenzja książki "Złoto Wrocławia"

 

     Złoto Wrocławia Jolanty Marii Kalety to powieść zdecydowanie sensacyjna. W treści wyraźnie przebija też zamiłowanie autorki do historii Dolnego Śląska. Umiejętnie połączyła ona wciągającą fikcję literacką z faktycznymi wydarzeniami II wojny światowej. 

    Treść książki oscyluje wokół legendarnego skarbu, ukrytego w okolicach Wrocławia. Mamy tu dwie płaszczyzny czasowe. Z jednej strony fabularna współczesność, zagadkowa i pełna zwrotów akcji.  Z drugiej zaś - historyczny powrót do czasów wojennych. 

    W powieści jest mnóstwo opisów historyczno - geograficznych, których realizm                           i szczegółowość świadczą o ogromnej kompetencji autorki.

    Styl poprowadzonej narracji jest lekki i przystępny w odbiorze, a bohaterowie wyraziści. Złoto Wrocławia więc, czyta się szybko i z wielkim zainteresowaniem. 

    Polecam niniejszą lekturę, zwłaszcza miłośnikom sensacji, przygody i historycznych zagadek     a Wydawnictwu MG dziękuję za egzemplarz  w ramach współpracy.