Głos ludzki to potężne narzędzie. Wystarczy powietrze, które przechodzi przez struny głosowe w krtani. Te zaczynają drgać i VOILA! To tak bardzo w skrócie - ponieważ cała obróbka tego surowego dźwięku zaczyna się w jamie ustnej, gardle i nosie. Kształtują się wtedy barwy głosu.
Przyjrzyjmy się temu bliżej. Źródłem energii głosowej jest oddech. To właśnie wydychane powietrze z płuc jest motorem napędowym całego procesu. Kolejnym etapem wędrówki powietrza jest krtań ze specjalnymi fałdami mięśniowymi - strunami głosowymi. Na tym etapie dzięki otwieraniu się i zamykaniu tych fałd mięśniowych, powstaje tzw. ton podstawowy naszego głosu. Taki materiał do oszlifowania. Charakteru, nasze dźwięki, nabierają dopiero w komorze rezonansowej - jama gardłowa, jama ustna i jama nosowa. Ostatnia faza, to praca podniebienia, zębów, języka i warg - to dzięki nim jesteśmy gotowi wypowiadać konkretne głoski, słowa i zdania.
...a jak powstaje szept? Niewątpliwie jest to też forma głosu. Sęk tkwi w... strunach głosowych, a w zasadzie braku ich drgań. Wypuszczamy powietrze z płuc i w momencie przepływu przez struny głosowe, które tylko lekko są przymknięte, bądź lekko rozchylone, tworzy się szmer, szum. Reszta procesu odbywa się standardowo.
Zarówno jednak dźwięczny głos, jak i szept mogą nieść ładunek emocjonalny, potrzebny w przekazie. Musimy zdać sobie jednak sprawę jeszcze z jednej kwestii. Szept jest nieco bardziej wymagający i męczący, niż "normalne' mówienie. Cały bowiem czas musimy kontrolować mięśnie krtani, oddech, który się spłyca. Szepcząc często też mimowolnie napinamy kark, szyję, szczękę. Bardzo ważne jest, wobec tego, rozgrzewanie aparatu mowy przed jakimkolwiek lektorskim projektem. Ćwiczeń artykulacyjnych jest bardzo dużo.
Podsumowując dzisiejszy temat, stwierdzam, że THRILLER NIE MUSI KRZYCZEĆ. Szeptem, często jesteśmy w stanie przekazać mocniej emocje i zbudować napięcie i tajemniczość.
Link do próbki nagrania głośno i szeptem.
.png)
